به نگاه اشکبار تو...
نماد تکیه گاه من، دگر جز این سراب نیست
به هر طرف که سو کنم، جز این نمای ناب نیست
تو میروی و میروی، تمام من همین شده
برای دیدنت دگر، امید من به خواب نیست
چه خالی است جای تو، در این بلند آرزو
ببین خمیده قامتم، که از تو یک جواب نیست
بهار آمده ولی، شکنجه است برای من
که ساقی فلک تو را، خیال یک شراب نیست
تمام این بهانه ها، تقاص دوری تو است
بیا به جان پاک تو، که حق من عذاب نیست
نگاه من بسوی تو، ترانه ام برای تو
سلامت و بقای تو، جز این مرا خیال نیست
پ.ن: تحفه ایست که باز نخواهد شد، میدانم، و هرگز تو را خوشنود نخواهد ساخت،
کاش میدانستی از این بودن نابود شده ی تو چه دلگیرم....
من امشب برای تسلی خودم سرودم.
پ.ن: لبخندهای گس و بی روحت هیچ وقت، این خلا را پر نمیکند....هیچوقت!
اینجارو انتخاب کردم... که گاهی بنویسم! نه فقط حرفای قشنگ قشنگ! گاهی فقط برای احساسم، گاهی برای شادیم ... گاهی به نسبت سنم! اینجا دفتر اقتضای منه!